หลักวิชาการสำหรับการจัดการศัตรูพืชใน "ไร่อ้อย" เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการผลิต 

การจัดการปริมาณน้ำพ่นให้เหมาะสมกับทรงพุ่มอ้อยมีความสำคัญ อ้อยอายุ 1-4 เดือน ควรใช้น้ำอัตรา 60-70 ลิตรต่อไร่ ส่วนอ้อยอายุ 9-11 เดือนที่มีทรงพุ่มหนาแน่น ควรใช้น้ำเพิ่มเป็น 110-120 ลิตรต่อไร่

 "หนอนกออ้อย" (Borer) จังหวะที่เหมาะสมในการพ่นสารคือเมื่ออ้อยอายุ 1 เดือน หรือเมื่อสำรวจพบอาการ "ยอดเหี่ยว 10%" (มักพบในช่วงแห้งแล้งและหน่อแตกใหม่) แนะนำให้ใช้ อินดอกซาคาร์บ หรือ อีมาเมกตินเบนโซเอต หรือ คลอแรนทรานิลิโพรล โดยพ่น 2-3 ครั้ง ห่างกัน 14 วัน และต้อง #สลับกลุ่มกลไกการออกฤทธิ์
 แมลงศัตรูในดิน ได้แก่ "แมลงนูนหลวง" และ "ด้วงหนวดยาวอ้อย" (Beetles) ในระยะปลูก ให้พ่นสาร ฟิโพรนิล ตามร่องอ้อยบนท่อนพันธุ์แล้วกลบดิน (ทำเพียงครั้งเดียว) สำหรับอ้อยตอ ให้พ่นกำจัดแมลงทั้ง 2 ด้านของกอ (ห่างจากกอ 20 เซนติเมตร) แล้วกลบดิน เคล็ดลับทางวิชาการคือช่วงที่เหมาะสมที่สุดในการกำจัดคือช่วงที่หนอนเริ่มฟักจากไข่ ซึ่งมักตรงกับช่วงกลางเดือนมิถุนายน
 การจัดการ "ปลวกอ้อย" แนะนำให้พ่น ฟิโพรนิล บนท่อนพันธุ์ตอนปลูก หรือพ่นข้างกออ้อยตอทั้ง 2 ด้านแล้วกลบดิน หากพบรังให้ใช้อัตรา 30 ลิตรต่อจอมปลวก #กฎเหล็ก คือปลวกมีความต้านทานต่อสารเคมีสูงมาก อาจต้องประยุกต์ใช้เหยื่อพิษปราบตัวเต็มวัย (คาร์บาริล + กากน้ำตาล + แกลบ + ซังข้าวโพดสับ) วางเป็นแนวขวาง 1 เมตร ห่างกัน 40 เมตร โดยเริ่มจากทางเหนือลม
 กองทัพ "หนู" ศัตรูตัวฉกาจที่มักดื้อยาสูง แนะนำให้จัดการ 2 รูปแบบ คือ สูตรน็อคเร็ว (ใช้ 1 ครั้งต่อฤดู) เช่น ซิงค์ฟอสไฟด์ คลุกปลายข้าวหรือข้าวโพดป่น วาง 1 ช้อนชาต่อจุด และ สูตรตายช้า (ต่อเนื่อง) เช่น โฟลคูมาเฟน หรือ โบรดิฟาคูม วาง 1 ก้อนต่อจุด ทุกๆ 15-20 วัน #กฎเหล็ก ด้านความปลอดภัยคือ ห้ามบริโภคหนูในบริเวณที่มีการใช้สารกำจัดหนูเด็ดขาด

 ข้อเสนอแนะเพิ่มเติมด้าน "ชีวภัณฑ์": สำหรับพื้นที่ที่พบการระบาดของแมลงนูนหลวงและด้วงหนวดยาวเป็นประจำ แนะนำให้ใช้ #เชื้อราเมตาไรเซียม ชนิดเม็ดหรือผง หว่านรองก้นร่องพร้อมกับการปลูกอ้อย เชื้อราจะเจริญในดินและเข้าทำลายตัวหนอนได้อย่างมีประสิทธิภาพและยาวนานกว่าสารเคมี